07-06-2010

Voorjaarskamp 2010 van de voorzitter
Het voorjaarskamp, in de periode 3 tot 24 april, verliep dit jaar wel heel bijzonder:
Wat een leuke ontvangst in de nieuwe dorpen in Dhading.
Wat een warme teamspirit was er in alle teams.
Wat was het leuk met de gynaecologen in opleiding.
Wat een flitsend digitaal registratie systeem op mini laptopjes.
Wat een goede en enthousiaste contacten met allerlei Nepalesen.
En wat een raar einde: we zaten ruim een week vast in Kathmandu door een vulkaanuitbarsting.
Hier volgt het verslag.
De eerste week voor veldteam I vond plaats in een tweetal nieuwe dorpen en een follow up dorp, in het district Dhading ( Jyemrung, Salyantar, Naubise).
Een mooi begin: na een lange rit over de welbekende zogenaamde “rough roads” kwamen we in een prachtige vallei bij Salyantar. We werden uiterst vriendelijk ontvangen in een boerderij, op een heuvel gelegen met een magnifiek uitzicht. Na een goede nachtrust bleek dat de bewoners zelf buiten hadden geslapen en hun slaaphuis aan ons hadden afgestaan. Ontroerende gastvrijheid.
In de school en de volgende dagen in het plaatselijke Health Centre liep het storm. Er kwam zelfs een vrachtwagen aan waar de vrouwen in hun rode jurken ongeveer uit tuimelden.
Het lokale team hulpverleners werkte keihard mee. De onderlinge samenwerking en het enthousiasme van een ieder was hartverwarmend en stimulerend. Hierdoor waren we in staat in de eerste week zo’n 1000 vrouwen te onderzoeken en waar nodig te behandelen. Onze hoeveelheid meegebrachte materiaal was hier niet op berekend. Met name de ringen raakten op. We moesten een spoedbestelling in Nederland plaatsen. Gelukkig kwamen onze gynaecologen en het tweede veldteam een week later. Ze sjouwden heel wat extra kilo’s mee.
In week twee waren er twee veldteams aan de slag en vier gynaecologen.
De veldteams hielden zich in diverse plaatsen bezig met follow up onderzoek en het zien van nieuwe patiënten. De plaatsen Mecche, Narayanstan, Thulo Parsel, Bhakundebesi en Shaktikor werden aangedaan.
Het veldteam II onder leiding van gynaecologe Loes Harmsen introduceerde een nieuw digitaal registratie systeem. Met behulp van (geschonken) mini laptops werden de gegevens van de vrouwen razendsnel ingevoerd door enthousiaste vrijwilliger Henne van Egteren met ondersteuning van Joke Stevens die ook meehielp in de kliniek. Dit programma is gemaakt door Hans Lammers samen met Henne beiden werkzaam in het Deventer Ziekenhuis. Wat een geweldige inzet.
Naast het veldwerk zette Loes zich in het Dhulikhel ziekenhuis in, om samen met de plaatselijke gynaecologen een aantal patiënten met complicaties van eerdere chirurgie te opereren. Zo werd weer verder geschaafd aan de vaardigheden van deze gynaecologen.
Het andere team werkte in week twee samen met de Karuna Foundation in het Timal gebied.
En ondertussen gingen de gynaecologen Jan Vonk en Astrid Vollebregt vol enthousiasme aan de slag in het Scheer Memorial Hospital. Ze namen steeds twee gynaecologen in opleiding onder hun hoede wiens operatievaardigheden nog nauwelijks ontwikkeld waren.
Mark Vierhout had een eigen programma met de gynaecologie afdeling van het Maternity Hospital. Hier voerde hij operaties uit en gaf training in bekkenbodem chirurgie.
Mark Vierhout en Molly Verdegaal verzorgden een presentatie op het jaarlijkse congres van de beroepsvereniging voor Nepalese gynaecologen. De presentatie van Mark handelde over de beperkingen van het gebruik van matjes in de bekkenbodem chirurgie. Molly hield een presentatie over het gebruik van ringen in Nepal en de ervaringen van Vrouwen voor Vrouwen met deze behandeling.
Met de teams werkten naast twee algemene artsen in totaal een viertal jonge Nepalese gynaecologen in opleiding mee uit het opleidingsziekenhuis Maternity te Kathmandu. Zij waren zeer enthousiast en vertelden ons veel geleerd te hebben.
In de veldteams werkten Nepalese verpleegkundigen mee. Hier wierp de voorgaande training in onze veldklinieken veel vruchten af. Met name onze leerling verpleegkundigen Bimala en Yamuna werkten bijna als volleerde healthworkers.
De training van lokale Healthworkers werd nu heel gestructureerd en met verve uitgevoerd.
’s Morgen starten met een “klasje”voor de theorie en dan de praktijk in. Er kwamen zoveel Healthworkers op af dat we soms tussen de “jurken” de patiënt niet meer zagen. De privacy en de benadering van de patiënt blijft voortdurende aandacht en correctie nodig hebben, vooral onder deze ook voor Nepalese begrippen, ongebruikelijke omstandigheden.
Een hele enthousiaste co-assistent uit Nederland, Gabrielle van Ommeren werkte hard mee. In het kader van haar wetenschap stage deed zij follow up onderzoek. Zij heeft, samen met Nepalese vertalers bij een aantal vrouwen diepte interviews afgenomen.
Leuk om te vermelden is dat een Canadese documentaire maker een dag met ons mee is geweest om te filmen. Een documentaire met betrekking tot “Reproductive Health“ in Nepal komt eraan.
De organisatie door onze lokale partner Rhest liep gesmeerd. Maar toch zijn er altijd onverwachte situaties en problemen. Zo viel de opkomst van patienten in Thulo Parsel tegen In Naubise was het de tweede dag niet druk en waren de Healthworkers bezet door de Nationale Immunisatiedag. De nationale feestdagen Nieuwjaar en Moederdag speelden ons ook parten. In Timal was de logistiek niet altijd even goed geregeld. In Naubise was de slaaplocatie wel heel authentiek (=beroerd).
Er is weer veel gepraat met lokale partners en de Nepalese overheid om te komen tot een betere structuur en samenwerking. Ook kijken we naar verdere research mogelijkheden op verzoek van Nepalese instanties. Onze nieuwe Nepalese vertegenwoordiger Deepti Khakurel heeft hierin een belangrijke taak.
Uiteindelijk hebben we bij elkaar een kleine 1700 vrouwen gezien in deze twee weken en zijn meer dan 50 vrouwen geopereerd.
En dan… . na al dat werken willen we naar huis. Dus niet: een vulkaan uit IJsland gooide roet, beter gezegd as in het eten. Al het vliegverkeer lag plat. De gynaecologen gingen nog maar wat extra opereren, de financiële boeken bij Rhest werden uitgespit, er werd gewacht bij luchtvaart kantoren en gewandeld in de bergen. Na acht dagen gedwongen verlenging kon eindelijk iedereen naar huis.
Alle teamleden en medewerkers: er is een geweldige stuk werk verzet met veel enthousiasme en zonder morren over de soms wel zeer zware omstandigheden. Fantastisch. Namens veel vrouwen in Nepal: ontzettend bedankt.
Molly Verdegaal